ในที่สุดหน้าที่หลักยิ่งกว่าเรียนในชีวิตมหาวิทยาลัย ก็ได้เสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์เสียที ต้องขอบคุณเพื่อนที่ยืนหยัดอยู่ด้วยกันมาแม้จะยากแต่ก็ทำกันมาได้ขอบคุณบทบาทผู้นำที่มอบให้และขอบคุณความเชื่อใจที่มีให้ตลอดมา
     ความรู้สึกของตัวเองรู้สึกถึงความเหนื่อยยากที่สุดในชีวิตครั้งหนึ่งตลอดเดือนไม่มีอะไรเลยที่ง่ายไม่มีอะไรที่คิดครั้งเดียวแล้วทำไม่มีอะไรที่เราจะผ่านมันไปได้โดยไม่ละเอียดกับมันแม้จะวินาทีสุดท้ายของงาน อยากบอกว่าไม่ได้ยิ้มหรือร้องตะโกนแสดงความยินดีกับมันเลยแต่ยังต้องกังวลอยู่บ้างกับสิ่งที่ทำลงไป แต่ก็คิดและเชื่อว่าการตัดสินใจของตัวเองดีที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะอย่างไรสิ่งต่างๆก็คงต้องดำเนินต่อไปตามวิถีของมัน คงจะเหลือแต่การทำให้ทางเดินจริงๆมันสำเร็จลงด้วยดีแต่คิดว่าคงผ่านไปได้เพราะถนนเส้นที่ผ่านมาให้อะไรเรามากมายแล้ว...............